Welkom

Bestuur

Organisaties

Uitslagen

Clubs bij ons

Busreizen

Lidmaatschap

Wat bij ongeval?

Clubkledij

Vierkunststeden

Foto-album

Last minutes

Downloads

Links

Privacy verklaring


webdesign door
Els Van Lierde

Gent bij Nacht, 14 december 2019

Onze Gent bij Nacht start vanuit de Odisee Technologiecampus, Guldenvliesstraat 1 te Gent. Er is keuze tussen 6, 9 of 12 km. Voor deze editie vertrekken we richting Oud Sint-Elisabethbegijnhof. In 1242 stichtte gravin Johanna van Constantinopel dit begijnhof. Het begijnhof groeide uit tot een begijnhofstad bestaande uit: de kerk, het huis van de grootjuffer, de infirmerie, de infirmeriekapel, 18 conventen en 103 begijnenhuizen, de bleekweide en boomgaard. Op 29 september 1874 verhuisden de begijnen naar hun nieuw begijnhof te St-Amandsberg. De langste afstand doet in deze editie, 2 van de 3 Gentse begijnhoven aan. De andere afstanden houden het bij dit begijnhof.

Na het begijnhof is het geboortehuis van Keizer Karel aan de beurt: Het Prinsenhof was een gigantisch groot kasteel (13de eeuw). Het telde meer dan 300 kamers, had een lusthof, vijvers en een dierentuin. Nu rest enkel de noordelijke toegangspoort (de “donkere poort”) van dit majestueuze kasteel. Enkele jaren geleden werden in deze buurt restanten gevonden van de buitenmuren van het kasteel tijdens verbouwingswerken.

Vervolgens wandelen we langs de grote oude treurwilgen van de Lievekaai. Aan de overkant ligt het Augustijnenklooster. De wieg van de Augustijnen werd opgericht in 1296, toen de bisschop van Doornik deze predikers toestemming gaf een klooster te bouwen. Het huidige klooster beslaat slechts een derde van zijn oorspronkelijke oppervlakte. Voorheen strekten de tuinen en hovingen van het klooster zich uit tot de Kriekerij. De  kloosterkerk, met voorgevel in de Sint-Margrietstraat, is naar het westen georiënteerd en de sacristie in de noordwesthoek. Aansluitend achter de kerk in het zuidwesten, staat een kruisgang rondom een vierkante binnentuin met aan de westkant een vleugel, het voormalig ziekenhuis dat uitziet op de Augustijnenkaai en waarvan de driehoekige voorhof met een muur afgesloten is. Het binnenpleintje ten zuiden van de kerk is langs de straatkant afgesloten door het spreekhuis en in het zuiden door de vleugel met bibliotheek. Tegen de noordelijke kerkgevel bevindt zich de aanbouw van één bouwlaag met de Heilige Ritakapel en de Sint-Niklaaskapel van circa 1950.

Na het Augustijnenklooster stappen we rustig door naar één van de meest tot de verbeelding sprekende plaatsen van Gent: het Gravensteen. De burcht werd gebouwd in de 9de eeuw door graaf Boudewijn I als bescherming tegen de Noormannen. De grote toren (Donjon) dateert van de 11de eeuw. Het slot kreeg achtereenvolgens volgende bestemmingen: zetel van Raad van Vlaanderen, gevangenis en katoenspinnerij. Na een lange lijdensweg, werd het zwaar toegetakelde kasteel in 1894 gerestaureerd. Het werd deels een fantasierijke restauratie, waarbij authenticiteit en historische getrouwheid niet altijd voorrang kregen. Toch werd het een indrukwekkend geheel en het drukst bezochte Gentse monument, dat ook bij de bezoekers van de Wereldtentoonstelling in 1913 zeer in de smaak viel. Door de grote toestroom van toeristen is de ontvangstruimte te klein geworden. Volgend jaar zal het Gravenkasteel worden aangepast, zodat dit de groeiende toestroom de baas kan. Het Gravensteen is niet voor niets de meest bezochte toeristische trekpleister in Gent.

Aangrenzend aan de burcht ligt het Sint-Veerleplein. Het plein was oorspronkelijk het voorhof van het Gravensteen, waar een aantal dienstgebouwen stonden en ook de grafelijke bidplaats, de Sint-Veerlekerk. Van die kerk, die tijdens de godsdienststrijd in de 16de eeuw lelijk werd toegetakeld en daarna in een gereduceerde versie terug werd opgebouwd, bleven nog enkele restanten bewaard, die vandaag verscholen zitten in de latere bebouwing. Gaandeweg raakte het plein geïntegreerd in de stad, zij het dat het tot het einde van de 18de eeuw de plek bleef waar de grafelijke justitie publieke terechtstellingen uitvoerde. In de aanloop naar de wereldtentoonstelling kreeg het plein een grondige opknapbeurt. De gevels werden allemaal aangepakt.

Op het Veerleplein staat het kunstwerk Ai Nati Oggi (aan wie vandaag geboren is) van Alberto Garutti. Het kunstwerk is permanent geïntegreerd in de lantaarns van het Sint-Veerleplein. De lantaarns zijn verbonden met alle materniteiten van de stad Gent. In de verloskamer van de verschillende Gentse ziekenhuizen is een knop geïnstalleerd die in verbinding staat met de straatverlichting op het Sint-Veerleplein. Elke keer het licht langzaam knippert, is er een kind geboren. Misschien “zien” jullie wel tijdens het stappen een Gentenaarke geboren worden.

Centraal op het plein staat een kleine zuil, bekroond met een zittende leeuw, die de Gentse banier vasthoudt. Dit monumentje kwam er na de wereldtentoonstelling bij wijze van hommage aan de initiatiefnemers van de “Exposition Internationale et Universelle de Gand”. Voor de vormgeving werd teruggegrepen naar de zogeheten “uilen van Sire Gheleyn van Maldegem”. Die heer van Maldeghem was ergens in de 15de eeuw duidelijk over de schreef gegaan en werd door de Gentse schepenen veroordeeld om op de vier hoeken van het Veerleplein een stenen zuil te plaatsen, bekroond met een leeuw. Op zijn kosten uiteraard.

We wandelen in de hoek van het plein onder 3 grote beelden: een beeld van Neptunus met een drietand op de centrale cementboog. De sokkel waarop die staat, wordt gedragen door geblokte, ionische pilasters. De figuren links en rechts stellen de Schelde en de Leie voor. Oorspronkelijk werden beide rivieren door een bijna gelijkaardige, oudere man met baard uitgebeeld.

In 2010 onderging de Oude Vismijn een grondige renovatie na jarenlange leegstand. Momenteel zijn een feestzaal, brasserie en de toeristische dienst van de Stad er gehuisvest. Feestzaal en brasserie zijn wegens faillissement momenteel gesloten. We stappen door naar het Vleeshuis. Later werd dit een plaats waar groenten en fruit verkocht werd en tot in de jaren 80 deed ze dienst als parking en vishandel. Sinds 2000 is dit een promotiecentrum voor Oost-Vlaamse Streekproducten. Momenteel staat het gebouw in wacht voor renovatie.

De wandeling wordt verdergezet naar Koren- en Graslei. Elke toerist die Gent bezoekt heeft minstens op 1 van de 2 kaaien gestaan. We lopen achtereenvolgens langs het Achterhuis “De Wapens van Zeeland”, het Gildehuis Den Enghel,  het Romaans stapelhuis “Spijker”, het Tolhuisje, het Cooremetershuys en het Gildehuis der Vrije Schippers. Op het einde treffen we het voormalige postgebouw van Gent “Post Plaza” aan. Het gebouw werd gebouwd tussen 1897 en 1910. Qua stijl lieten de architecten zich voor een deel inspireren door de laatgotische architectuur van het Huis van de Vrije Schippers op de Graslei, waar het postgebouw bij aansloot. Verder stopten ze ook nog neogotische elementen in hun ontwerp, maar daarnaast bedienden ze zich van moderne technieken. Bovenaan het postgebouw werden de hoofden aangebracht van alle staatshoofden die toen aan de macht waren, tot de Turkse sultan toe. Momenteel doet het gebouw dienst als Albert Heyn, shoppingcenter en hotel. Vooral de cocktailbar “The Cobbler” van het hotel is een bezoekje meer dan waard.

Voor ons treffen we de Sint-Michielsbrug aan. Deze majestueuze brug over de Leie werd ook gebouwd voor de tentoonstelling van 1913 en moest als een soort belvedère dienen van waarop de toeschouwer een weids uitzicht had over de binnenstad. Midden op de brug staat een bronzen beeld van de aartsengel Michiel die de duivel ervan langs geeft, een werk van de Gentse beeldhouwer R. Rooms.

De brug en omgeving stonden in augustus 2015 nog centraal tijdens de opnames van de openingsscène van de Hollywoodproductie ‘Emperor’, een avonturenfilm uit de tijd van Keizer Karel. Oscarwinnaar Adrien Brody vertolkte de rol van Keizer Karel. Op een week tijd werden alle elementen recenter dan 1500 weggehaald of verdoken. Zo kreeg de brug een oudere look en werden alle kasseien op de brug overgoten met humus. De Gotische lantaarns vervangen door fakkels. Op de set stonden meer dan 200 figuranten met paarden. Wegens faillissement werd de film echter nooit in de zalen getoond
Net voor we de Sint-Michielsbrug onderduiken, hebben we links een prachtig zicht op de 3 torens van Gent. De verste toren is deze van de Sint-Baafskathedraal, in het midden staat het Belfort en vooraan vinden we de Sint-Niklaaskerk. De middelste toren kreeg net voor 1913 haar huidige spits als vervanging van de oude gietijzeren spits. De huidige vorm is gebaseerd op een middeleeuws ontwerp. De draak die momenteel op het Belfort staat, werd in 1980 geplaatst. In 2018, tijdens de Gentse Feesten, spuwde de draak op het belfort na 199 jaar opnieuw vuur. De installatie is niet permanent aanwezig maar aangekocht door de Stad Gent en kan bij speciale gelegenheden opnieuw in dienst gesteld worden. Haar voorgangsters staan tentoongesteld in het Belfort.

We wandelen verder de Predikherenlei af om uiteindelijk via Brasserie Pakhuis in de Shopping Street van Gent te belanden: de Veldstraat. Via enkele smalle steegjes zetten we de tocht verder richting Kouter. Dit plein is vooral bekend om zijn Bloemenmarkt. Op het plein tref je naast de Gentse Opera, ook nog de Handelsbeurs aan. De Corps de Garde, het oudste deel van het Handelsbeursgebouw. Het is een ontwerp van David ‘t Kindt en werd in 1738-1739 gebouwd. In 1899 kocht de stad Gent de feestzaal l’Union aan, gelegen naast de Corps de Garde, dat reeds stadsbezit was. Architect Charles van Rysselberghe kreeg opdracht beide gebouwen samen te voegen tot één pand, waarin de Gentse Handelsbeurs zou worden gevestigd. Tijdens de ingrijpende verbouwingswerkzaamheden werd er een telefoon- en telegraafkantoor gevestigd in de Corps de Garde en werd het complex aan de tuinzijde uitgebreid met een galerij. In 1906 wordt het pand opnieuw verbouwd. Wederom onder de hoede van Charles van Rysselberghe wordt er in dat jaar ook in de Corps de Garde een zaal gerealiseerd: een beurszaal met schilderwerk van Armand Heins. De vroegere feestzaal L’Union doet dienst als foyer voor de huidige concertzaal, terwijl de beurszaal in de vroegere Corps de Garde nu is ingericht als moderne concertzaal met flexibele opstelling.

Hier splitsen de wegen zich: de 6 km nadert bijna de rustpost, maar wij gaan voor de 9 en12 km en zetten koers richting Krook. Deze wijk is volop in vernieuwing. De bibliotheek is reeds enkele jaren in gebruik. Er volgen nog een nieuw mediacentrum en een concertzaal. Dat laatste zal zich huisvesten in het Wintercircus Mahy. Het Wintercircus werd gebouwd in 1894, na een brand in 1920 werd het herbouwd in 1923. De laatste voorstelling was er in 1944 en daarna deed het dienst als garage. Sinds een jaar of 20 staat het gebouw leeg maar ruim een jaar geleden is men gestart met de renovatie van het gebouw.

Vanaf hier gaat de 9 km verkort naar de rustpost terwijl de 12 km via het Zuidpark verder gaat richting Lange Violettestraat. Daar bezoeken we het klein begijnhof Onze-Lieve-Vrouw ter Hoyen. Ooit zouden in dit begijnhof 300 begijntjes gewoond hebben. In het begijnhof liggen de kerk van Onze-Lieve-Vrouw Ter Hoyen (1658, met barokke voorgevel uit 1720) en de weide (voorheen kerkhof) centraal. In 1998 werd het begijnhof, samen met twaalf andere Vlaamse begijnhoven, door de UNESCO erkend als «werelderfgoed». Vandaag de dag kan je er vooral tot rust komen in het centrum van de stad. Na dit is het voor de 12 km ook hoog tijd voor een pauze. We stappen door, richting rustpost. Na de innerlijke mens gesterkt te hebben, zetten we verder koers richting hartje Gent.
Een “Gent bij Nacht” zonder de 3 torens van Gent bestaat niet. Het eerste exemplaar is de Sint-Baafskathedraal. De kathedraal is de thuisbasis van het gekendste kunstwerk van Gent “Het Lam Gods”. Het Lam Gods is een meesterwerk van de Vlaamse Primitieven. Het werk was aangevat door Hubert van Eyck, maar die overleed in 1426. Jan van Eyck werkte het verder af. Wellicht heeft Hubert het meeste van het werk gedaan (Jan van Eyck was in de periode voor 1430 vooral op diplomatieke missies). Het was bedoeld voor de kapel van de opdrachtgever Joos Vijd (Vijdkapel) en zijn vrouw, Elisabeth Borluut. In 1934 werden twee panelen gestolen, het is één van de bekendste kunstroven in België. Eén van de panelen werd terugbezorgd en het andere, voorstellende «De rechtvaardige rechters», uiterst linksonder gesitueerd, werd nooit teruggevonden.

In 2020 organiseert het Museum voor Schone Kunsten Gent (MSK) de grootste Jan van Eyck-tentoonstelling ooit. Wereldwijd zijn er van deze Vlaamse meester slechts een twintigtal werken bewaard, waarvan zeker de helft afreist naar Gent. Het wordt een niet te missen krachttoer die de wereld van Van Eyck en zijn revolutionaire blik tastbaarder maakt dan ooit. Vanaf dan zal ook het Lam Gods verhuizen van achteraan in de Sint-Baafskathedraal naar één van de kranskapellen. Hiervoor wordt momenteel ook een nieuwe bezoekersingang gemaakt.

Even stoppen we aan de Gentse Winterfeesten of wagen we ons op glad ijs op de ijspiste onder de Stadshal om dan via de Donkersteeg te belanden aan de Korenmarkt.

Dit plein kreeg haar 2 gigantische kunstwerken: Broche en HD400. Broche van Ayse Erkmen oogt als een glinsterende gouden ketting van 20 meter hoog kaarsrecht de lucht in, elegant, speels en fonkelend. De schakels in de ketting hebben de vorm van de ramen van de middeleeuwse gebouwen in het hart van Gent. Ze zijn gemaakt in messing, een glanzend goudkleurig metaal. HD400 van Ann Veronica Janssens bestaat uit een gigantische stalen balk van 19 meter hoog met één gepolijste zijde, die de sculptuur een immaterieel aspect geeft. Er ontstaat rond het werk een spel van licht en schaduw. De schaduw van de balk en de reflectie van de spiegelzijde draaien op hun eigen ritme rond het werk.

Aan Broche splitsen zich opnieuw de wegen: de 6 km gaat verkort richting Vrijdagsmarkt en Patershol terwijl de langere afstanden doorstappen richting de Werregarenstraat. De Werregarenstraat is al meer dan 15 jaar gekend als ‘t Graffitistroatje en is een Graffiti gedoogzone. Ontstaan als graffitiproject in 1995 tijdens de Gentse Feesten. Er geldt maar 1 regel voor de Graffitikunstenaars: “Respecteer de werken die beter zijn dan die van jou”. Deze zomer werd het graffitistraatje nog volledig blauw geschilderd. Dit om kort daarna opnieuw vol te laten schilderen door Graffitikunstenaars.

Sint-Jacobs gepasseerd, splitsen de wegen opnieuw: de 9 km gaat verkort via Baudelopark, terwijl de 12 km koers zet richting “Portus Ganda”. Deze kunnen we bereiken door te passeren aan de Kalvermarkt en de Oude Beestenmarkt. Sinds vorig jaar werd de in 1960 dichtgegooide Nederschelde (Reep) weer opengelegd. Hiervoor werden een aantal nieuwe bruggen gebouwd waaronder de Sint-Bavobrug. Omdat er dan een waterniveauverschil van 1 meter ontstond, werd onlangs de Scaldissluis gebouwd.

We naderen langzaam maar zeker de plek waar Gent is ontstaan. In de 7de eeuw stichtte Amandus van Gent hier de Sint-Baafsabdij, in een poging de inwoners van Ganda te bekeren. Vele eeuwen later liet Keizer Karel de oorspronkelijke abdijgebouwen grotendeels afbreken om er het beruchte, nabijgelegen, Spanjaardkasteel te bouwen.

De vroegere abdijkerk is opnieuw helemaal herrezen, niet in steen, wel in het groen. Vijf meter haagbeukzuilen evoceren de verdwenen kerk. Waar vroeger het altaar stond, prijkt nu een betonnen podium, klaar om artiesten te ontvangen. We wandelen door de Groene kerk richting de plaats waar ooit het Spanjaardkasteel stond. Momenteel blijven van dit gigantisch kasteel enkel de Spaanse Gouverneurswoning, enkele ruïnes en de basis van het bastion Sint-Jacob over. Via het voormalig bastion komen we aan richting Dampoortstraat om via de Baudelokaai de 9-km stappers te verwelkomen om samen uit te komen aan het Industriemuseum (voorheen MIAT). Langzaam zakken we af richting Patershol.

Het Patershol is één van de oudste wijken in Gent en heeft zijn gesloten stratenpatroon uit de middeleeuwen bewaard. Eind de jaren 1900 werd het Patershol met zijn oud nauw stratenpatroon geleidelijk een achtergestelde buurt of getto. Tot in de jaren zeventig bleef die toestand bestaan, waarna de oude wijk dankzij zijn oude uitstraling weer opgewaardeerd werd. Vandaag de dag is de wijk vooral bekend om zijn vele gezellige en goede restaurants.

Via de Volkskliniek slenteren we door de Brandweerstraat. Zoals de naam doet vermoeden, was dit tot voor kort de achterzijde van de Brandweerkazerne. Na meer dan 100 jaar verhuisde de brandweer in 2007 naar een kazerne aan de rand van de stad. Momenteel huisvest het gebouw het fietsendepot van de stad. Later wordt ze samen met de oude Academie omgebouwd tot een gebied met 70 wooneenheden en horeca.

Kort daarna flaneren we door het laatste stukje groen van deze tocht: het park van het Sint-Antoniushof. Halfweg de 16de  eeuw verhuisde de ‘Sint-Antoniusgilde van de haakbusschieters’ naar de Antoniuskaai, vandaar de naam.

Toen in het oude klooster serviceflats voor senioren werden ingericht, werd ook het park heringericht. Het bestaat uit een idyllisch stukje oude kloostertuin, een boomgaard, kruidenborders, een wilde bloementuin, grasperken en een speelzone.

Het laatste hoogtepunt van deze tocht is het Rabot. In 1488 maakte Maximiliaan Van Oostenrijk hier gebruik van een zwakke plek in de stadsverdediging om Gent in te nemen. Toen zijn leger na 40 dagen beleg, onverrichtter zake terugkeerde, maakte het stadsbestuur daarvan gebruik om het middengebouw met twee torens te versterken. Het prachtige gebouw werd onlangs gerestaureerd.

Tenslotte  komen we opnieuw aan waar alles begon vandaag: de startzaal. Hiermee zit Gent Bij Nacht 2019 erop. Ik hoop dat jullie ervan hebben genoten en verwelkom jullie graag op een volgende organisatie van Florastappers Gent vzw.

Uw parkoersmeester
Bram Devlieger

 



Florastappers Gent vzw - October 17, 2019
info